Skip to main content

Posts

ഉയരെ

സമകാലിക സിനിമകളിൽ  നിന്നും വേറിട്ടു നിൽക്കുകയാണ് ഒരേയൊരു കഥാപാത്രം.

എന്തു കൊണ്ട് ഗോവിന്ദ് ?
അഥവാ ഗോവിന്ദിന്റെ മാനറിസങ്ങൾ എന്തിന് തിരയുന്നു?

ചിലപ്പോഴൊക്കെ സ്വയം ചോദിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചില  സന്ദർഭങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.
ഉത്തരം കിട്ടാത്തതോ അതോ തുറന്ന് പറയാനുള്ള ലജ്ജ മൂലം സ്വയം മനസാക്ഷിയെ വഞ്ചിക്കുന്നന്നതോ ?

ഒരിക്കൽ ഞാനെഴുതിയിരുന്നു " പ്രണയം ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഒരു ഇരുമ്പു കൂടാകുന്നു "

നാം ആത്മാർത്ഥമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പ്രണയം ചിലപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ഇരുമ്പ്
കൂടായിത്തീരുന്നത് നാം അറിയുന്നില്ല.
അവർക്ക് ശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം ആ കൂടിനുള്ളിൽ അവർ അമർന്ന് പോകുകയാണ്.

എനിക്ക് ഒന്നു ശ്വസിക്കണം..
എനിക്ക് ഞാൻ ആകണം
നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞാനല്ല
ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞാൻ

ഇത്രയും ചെറു വാചകങ്ങളിൽ താൻ അത്ര മാത്രം അവന്റെ സ്നേഹത്തിൽ  വീർപ്പ് മുട്ടുന്നു , അസ്വസ്ഥയാകുന്നു തന്റെ വ്യക്തിത്വവും വ്യക്തി സ്വാതന്ത്ര്യവും  സ്വപ്നങ്ങളും അടിമ വയ്‌ക്കേണ്ടി വരുന്നു എന്ന് പല്ലവി മനസ്സിലാക്കി തരുന്നു.
അതിനുമപ്പുറം അവൾ തന്റേത്  മാത്രമാകണം എന്ന ഗോവിന്ദിന്റെ ഭ്ര…
Recent posts

അബ്രഹാമിന്റെ സാറായി

ജിനുവിന്റെ ഒരു  മാസ്സ്  വരവ് കഥയിൽ വീണ്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാമോ?

അത് കൊണ്ടാണോ കഥ ഇപ്പോഴും വൈകുന്നത് ?

ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടിക്കിടയിൽ
ഏറെ നേരത്തെ നിശബ്ദതയുണ്ടായിരുന്നു
ഇല്ല
ഞാൻ അവളെ മറന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഓരോ നിമിഷവും അവളുടെ ഓർമ്മകൾ മരിക്കുകയാണ്.

അവൾ ഇന്ന് ഒരുപാട് പേർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്.
ഞാൻ ഒരമ്മയ്ക്ക് മാത്രം പ്രിയപ്പെട്ടവനും. അതാണ് വ്യത്യാസം.
അതാണ് എന്റെ ജയം.

അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ഞാൻ സേറയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
പരസ്പരം ഗ്രഹിച്ചിരുന്ന കൈകളുടെ ഉൾവശം വിയർത്തിരുന്നു.
അവൾ ഒന്ന് കൂടി കൈകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തീക്ഷ്ണമായ പ്രണയത്തിനുമപ്പുറം ഒരു മാതൃവാത്സല്യം എനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.
ആ വാത്സല്യത്തിലും ലാളനയിലുമാണ് ഞാൻ പലപ്പോഴും അലിഞ്ഞു പോകുന്നത്.

എഴുത്തില്ലാത്ത ഇക്കഴിഞ്ഞ നാളുകളിൽ ആശയ ദാരിദ്ര്യമെന്ന് പുറമെ  പറയുമ്പോഴും  അലസതയാണ് കാരണമെന്ന് ഞാൻ മറച്ചു പിടിക്കുന്നു..

ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ കൊതിക്കാറുണ്ട് ആളൊഴിഞ്ഞ ആ കുന്നിൻ മുകളിൽ കയറി  ഒരു ഭ്രാന്തനായി  ഉച്ചത്തിൽ അലറി വിളിക്കാൻ.

എന്നും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ രണ്ടാം നിലയിൽ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ പതിവായി കാണുന്ന ഒരു കാഴ്ചയുണ്ട്.
ഉണങ്ങിയ ചില്ല…

മെറീന - സുഗന്ധമില്ലാത്ത പ്രണയം

മെറീന - സുഗന്ധമില്ലാത്ത പ്രണയം
പെരുമ്പടവത്തിന്റെ " ഒരു സങ്കീർത്തനം പോലെ " എന്ന പുസ്തകത്തിലെ  ചില താളുകൾ മാത്രം അനുസരണക്കേട് കാട്ടുന്ന കുട്ടിയുടെ മനോഭാവത്തിൽ  ഞാൻ വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..

സ്നേഹം കൊണ്ടുണ്ടായ മുറിവിനെ സ്നേഹം  കൊണ്ട് മാത്രമേ ഉണക്കാൻ സാധിക്കൂ എന്ന വാക്യത്തിൽ നിന്നും  ഞാൻ നിന്നെ ഓർത്തു പോകുന്നു...

എന്നിട്ടും ഒരിക്കലും നിന്നെ
ഉൾക്കൊള്ളാൻ എനിക്ക്  സാധിക്കുന്നില്ലല്ലോ

ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതിലും എത്രയോ  ഇരട്ടി മടങ്ങ്  സ്നേഹവും വാത്സല്യവും നീ പകർന്നു നൽകി.

കൊഞ്ചിക്കാറുണ്ട് , ഭക്ഷണം വാരി തരാറുണ്ട് ,
ഞാനുറങ്ങാനും ഞാനുറങ്ങാത്ത രാത്രികളിൽ കഥകൾ കേൾക്കാനും  നീ കൂട്ടിരിക്കാറുണ്ട്
ഭ്രാന്തൻ സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഞാൻ ലയിക്കുമ്പോൾ സുരക്ഷിതമായി എന്റെ കൈ  നീ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു..

ലോകത്തിൽ ഒരു പുരുഷനും  ചിലപ്പോൾ ഇത്രത്തോളം സ്നേഹം അനുഭവിക്കാൻ സാധിക്കുകയില്ല


" എന്റെ കുറ്റങ്ങള്‍ ക്ഷമിക്കാന്‍ മാത്രം സ്നേഹം എന്നോടെപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നു ഞാന്‍ ആദ്യമേ അപേക്ഷിക്കുന്നു "

ആ കുറ്റങ്ങൾ നിനക്ക് ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമല്ലേ മെറീന

ഓരോ ഋതുക്കളും എനിക്ക് ഓരോ സുഗന്ധങ്ങൾ ആയിരുന്നില്ലേ
ഓരോ സ…

നിനക്കുള്ള കത്തുകൾ - ജിജി ജോഗി

ഹ്രസ്വമായ ജീവിത കാലയളവിൽ തന്റേതായ അടയാളം രേഖപ്പെടുത്തി കടന്ന് പോയ സന്തോഷ് ജോഗി എന്ന നടനുമപ്പുറം പപ്പു എന്ന പ്രണേതാവ്  അമ്മുവിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.
അതിനേറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണം എന്തെന്നാൽ അമ്മു ഇന്നും പ്രണയത്തിലാണ്.

പ്രണയിച്ച് കൊണ്ട് തന്നെ അമ്മുവിനെ പ്രണയിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കാനും പപ്പുവിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

പ്രണയത്തോടെ , നിരാശയോടെ , ഉന്മാദത്തോടെ, അത്യാഗ്രഹത്തോടെ,  ആരാധനയോടെ , വാത്സല്യങ്ങളോടെ
മഴ നനയാൻ കൊതിച്ച്  യാത്ര പോകാൻ കൊതിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും അക്ഷരങ്ങളിൽ തന്റെ പ്രിയനെ തിരയുകയാണ് അമ്മു.

ഓർമ്മകളോടെ എഴുതുമ്പോൾ അതേ ഓർമ്മകളെ മടിയിൽ കിടത്തി താലോലിക്കുന്നു.

" നിന്നെ പിടിച്ചു നിർത്താൻ എന്റെ പ്രണയം പോരായിരുന്നു "

തൊണ്ടയിലെ കഴച്ചിലിനൊപ്പം ഉമിനീരിറങ്ങാത്ത അവസ്ഥയിൽ അറിയാതൊരു തുള്ളി വീണ് അക്ഷരങ്ങളെ പൊള്ളിച്ചു.

എരിയുന്ന സിഗരറ്റ് കുത്തി കൈയിൽ പൊള്ളിച്ച്  പേരെഴുതുമ്പോഴും കൈ ഞരമ്പ് മുറിക്കുമ്പോഴും ഉണ്ടായ ആ വേദന തന്നെയാണ്  വാത്സല്യത്തോടെ ഉമ്മകൾ നൽകി ആദ്യ കുഞ്ഞിനൊപ്പം മുല ചുരത്തി നൽകി പപ്പുവിന്റെ ഒരാവശ്യത്തെയും നിഷേധിക്കാത്ത അമ്മുവിൽ നിന്നും കേൾക്കുമ്പോൾ അവരിൽ  മൂന്നാമതൊരാളായി നിൽക്കുന്ന വായനക്കാരനുണ…

മഴക്കാടുകളിലെ മർമ്മരങ്ങൾ

കാറ്റ് വീശി തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ ഇരു മരങ്ങളും കൂട്ടിയുരുമ്മുന്നു..
മർമ്മരങ്ങൾ...

 ഓർമ്മകൾ  കൂട്ടിയുരഞ്ഞ് തൊലിയടരുന്നു.. ജീവനുള്ളത്തിനൊക്കെയും തൊലിയടരുമ്പോൾ വേദനിക്കും ,തഴമ്പിച്ച് കിട്ടും വരെ..

ഈ മഴക്കാട്ടിൽ നിന്നും ആ മഴനിഴൽക്കാട്ടിലേക്ക് വരണമെന്നാഗ്രഹിച്ച നിമിഷങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു..

പതിനാറ് വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ അന്ന് വെറുത്തതിനെയൊക്കെയും ഇന്ന് പ്രണയിക്കുന്നു
അന്ന് പ്രണയിച്ചതിനെയൊക്കെയും ഇന്ന് വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു..

തകർച്ചയുടെ കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തി വിജയിച്ചപ്പോൾ  കാരണങ്ങളെ ചികിത്സക്കാൻ ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെട്ടു..
കാരണങ്ങളും കഴമ്പും ആരുമറിയാതെ പൊക്കിൾക്കൊടി ബന്ധത്തിന്റെ ഇടയിലുള്ള നൂൽപാലത്തിന്റെ കീഴിലെ  ആഴമുള്ള കിടങ്ങിലേക്ക് വീണ് ചുരുളഴിയാത്ത രഹസ്യമായിത്തീർന്നു.

 സഹതാപവും  ഉത്കണ്ഠയും നിറഞ്ഞ പല നിറങ്ങളിലുള്ള  ചോദ്യചിഹ്നങ്ങളുമായി സന്ദേശ പെട്ടിയുടെ പടിവാതിലിൽ വരരുത്..
ആരാലും ഒന്നും ഓർമ്മിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല..

മഴ പെയ്തു തുടങ്ങി...
മഴ നനയാൻ തോന്നുമ്പോൾ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് നനയാറുണ്ട്...
ചിലപ്പോഴൊക്കെ മഴത്തുള്ളികൾക്ക് ഉപ്പുരസമാണ്

വീണ്ടും മരങ്ങൾ കൂട്ടിയുരഞ്ഞു... എന്നാൽ മർമ്മരത്തിന്റെ മുഴക്കം ആ മഴക്…

കോഫീ ഹൗസ് - ഒരൊന്നൊന്നര വായനാനുഭവം

#കോഫി_ഹൗസ് by പ്രിയ സ്നേഹിതൻ  Lajo Jose

ഒരു ത്രില്ലർ അതിനുമപ്പുറം  ലളിതം ,സുന്ദരം...

പതിമൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇടുക്കിയിലെ കാൽവരി മൗണ്ടിൽ മധ്യവേനലവധിക്ക് പോയപ്പോഴാണ് ബഷീറിന്റെ ബാല്യകാല സഖി കൈയിൽ   തടയുന്നത്.. മണിക്കൂറുകൾ കൊണ്ട് വായിച്ചു തീർത്ത പുസ്തകത്തിനു ശേഷം പിന്നീട് അത് പോലെ വായിച്ചത്
" എന്റെ കഥയും "
ആട് ജീവിതവുമാണ്.. ഇപ്പോൾ ഒടുവിലിതാ പ്രിയ സ്നേഹിതൻ ലാജോയുടെ കോഫി ഹൗസും..

ഓരോ നിമിഷവും എസ്‌തെറിന്റെ യാത്രകളിൽ വായനക്കാരൻ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു.
അപർണ്ണ ,ക്രിസ്  തുടങ്ങി ആദർശ് വരെയുള്ള ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങളോടും  നൂറു ശതമാനം കഥാകാരൻ നീതി പുലർത്തിയിരുന്നു.. അതിനേറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ് കഥയിലെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളിൽ മാത്രം നിറഞ്ഞു നിന്ന ആരാച്ചാർ സോമൻ..

കോട്ടയം പട്ടണത്തെ മനോഹരമായി ചിത്രീകരിച്ചതിനോടൊപ്പം ഓരോന്നും ഓർമ്മപ്പെടുത്തി..
ആദ്യമായി കോട്ടയത്തെ ബാർബീക്യു കഴിപ്പിച്ച സ്ഥാപനത്തെ , ഇന്ത്യൻ കോഫി ഹൗസിലെ തിരക്കും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ വെയിറ്റർന്മാരും   ആദ്യമായി dts വന്നപ്പോൾ അഭിലാഷ് തീയേറ്ററിൽ ഓടിയ സ്പീഡ് എന്ന സിനിമയും എല്ലാം.. ഒപ്പം തന്നെ നഗരത്തിലെ ഓരോ പോരായ്മയും ചൂണ്ടി കാണിച്ചു.. തനത് കോട്ടയംകാരന്റെ…

പടർപ്പ്

പടർപ്പാണ് , വയലറ്റ് നിറമുള്ള പൂക്കൾ വിരിയുന്ന കാട്ടുവള്ളി പടർപ്പ് , ചില്ലടർന്ന് പോയ ജാലക വാതിലിലൂടെ അനുവാദം ചോദിക്കാതെ മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധം നിറഞ്ഞ  സിഗരറ്റിന്റെ ചാരം പറക്കുന്ന   ഉമിനീരും വിയർപ്പും രക്തവും ശുക്ലവും വീണുറഞ്ഞ ,
മുഷിഞ്ഞ കുപ്പായങ്ങളും വായിക്കാത്ത പുസ്തകങ്ങളും ചിതറിക്കിടന്ന മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് ചോദിക്കാതെ കയറി വന്ന പടർപ്പ്..

മട്ടുപ്പാവിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ മിഴികൾക്ക് മാത്രം എന്നും  ദർശനം അനുവദനീയമായ ആ കാഴ്ചയിലെ  തൂവെള്ള നിറത്തിലേക്ക് ചുവന്ന ചായം പടർന്നൊഴുകി.

ശൂന്യതയിൽ എന്നും എന്തെങ്കിലും എഴുതിയിരുന്ന  ചൂണ്ടു വിരലിന്ന് തള്ള വിരലിനെ കൂട്ട് പിടിച്ച് ചുരുണ്ട മുടിയെ വീണ്ടും ചുരുട്ടുന്നു..
കടിച്ചു തുപ്പാൻ ഇനി നഖം ബാക്കിയില്ലാത്തത് കൊണ്ടാവണം.

ചുവന്ന ചായത്തിലേക്ക് വീണ്ടും നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അസ്വസ്ഥനാകുന്നു.. അല്ലെങ്കിൽ ആ വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾ എന്നെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നു..

സൂര്യൻ അതാ അകലുന്നു...
ഓഹ്, ശരിയാണ്  ശൈത്യ കാലം വരവായി..

മിഴികൾ പൂട്ടി മൂക്ക്‌ വിടർത്തി കാറ്റിന്റെ ഗന്ധം അറിയുവാനുള്ള ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടില്ല..

ഓരോ ഋതുക്കൾക്കും ഓരോ ഗന്ധമാണ്..

ഓരോ ഋതുക്കൾ , ഓരോ നിറങ്ങളുള്ള പൂക്കൾ 
ഓരോ പ്രണയങ്ങളുട…